Mój koszt wsparcia

Za każdym razem, kiedy dotykam w wiadomościach i na spotkaniach ludzkich problemów, one dotykają mnie. Nie jest łatwo wspierać mamy w sferze, które jest tak intymna i niesie tak ogromne emocje. Te emocje przeskakują z człowieka na człowieka i pozostają w nim bardzo długo. Myślę, że jest to jeden z powodów, dla których rozmowa on-line ze mną bywa trudna.

Nie jestem w stanie dać wystarczająco ciepła i wsparcia wszystkim, którzy go szukają. Nie jestem w stanie pisać do każdego o tym samym problemie tak samo. Bardzo często, jeżeli problem, o który mnie ktoś pyta już opisałam na blogu to odsyłam odpowiedź jedynie z linkiem lub nie odsyłam tylko piszę: To już było – szukaj na blogu. Nie wynika to z tego, że jestem wybredną blogerką, która pomaga tylko wybrańcom.

Jaki jest koszt udzielania przeze mnie wsparcia, dla mnie?

Przy kilkudziesięciu do kilkuset maili i wiadomości dziennie nie kończy się on na koszcie czasu. Czasami nie umiem pomóc. Nie umiem zdiagnozować bolącej brodawki on-line, nie umiem powiedzieć czy dziecko jest zdrowe, nie umiem powiedzieć nic oprócz „idź do doradcy/lekarza„. To jest dla mnie ciężkie doświadczenie, bo chciałabym każdej piszącej do mnie mamie nieść pomoc, ale ja sama tego nie dam rady zrobić, bo nie tylko nie potrafię, ale wręcz nie chcę. Żeby mieć siłę i widzieć sens w tym, co robię potrzebuję pewnej higieny emocjonalnej. Pamiętam dzień, kiedy czytelniczka napisała do mnie z problemem. Problem mógł tylko rozwiązać lekarz. Przez trzy dnia walczyłam żeby poszła do specjalisty. Nie poszła – nie wiem, dlaczego, nie wnikam. Natomiast czwartego dnia napisała do Kwartalnika, że „Hafija jej nie pomogła„. Nie mogłam się pozbierać po tym przez kilka dni. To powód dla którego muszę mieć margines czasu i przestrzeni jakie mogę poświęcić wam, i margines na odpoczynek – głównie emocjonalny.

Musicie wiedzieć, że ja za nikogo do lekarza się nie umówię, ja za nikogo nie zadzwonię do doradcy, jeżeli wy nie będziecie chciały, to cała moja wiedza, wsparcie i dobre słowo wam nie pomogą.

Jaki jest koszt udzielania przeze mnie wsparcia, dla mnie?

Niedawno Wojewoda Mazowiecki wydał dokument „Niekorzystne zakończenie ciąży – rekomendacje postępowania z pacjentkami dla personelu medycznego oddziałów położniczo-ginekologicznych województwa mazowieckiego„. Nie było w nim nic o laktacji po stracie. Napisałam maila do urzędu i… Udało się. Pojawiła się wzmianka o laktacji. Radość, radość i jeszcze raz radość aż do chwili, kiedy przyszedł mail… „Bez sensu takie chwalenie się jak i tak podadzą, bromergon i co taki mały zapis zmieni” Nie wiedziałam jak mam odpisać i powiem szczerze – nie odpisałam. Skasowałam maila, mrucząc pod nosem „sama spróbuj coś zmienić zanim będziesz narzekać” i wcisnęłam ikonkę kosza.

Łatwiej jest się przejmować takimi sytuacjami niż cieszyć z każdego nawet małego kroku do przodu – wiem to. Łatwiej jest popaść w smutek niż żyć w radości. Mimo, że cieszę się i doceniam zmiany w dobrym kierunku, jestem z siebie dumna, kiedy uda mi się wpłynąć na lepsze jutro kobiet, to czytając takie maile mam dość. Wtedy muszę złapać dystans. Także do Was. Nie jest to łatwe, bo jak już pisałam wszystko, czego dotykam dotyka też mnie. To jest chyba najtrudniejsze. Z tego wynika często moje wycofanie. Kiedy przychodzi czas, że biorę na siebie zbyt dużo problemów ludzkich to umyślnie zaczynam się oddalać. Jest to działanie celowe.

Nie stać mnie emocjonalnie, już od dawna, na bycie wszystkim dla wszystkich, bo wtedy jestem nikim dla nikogo. Wiele razy podkreślałam i podkreślam, że nie jestem darmową opieką laktacyjną dla każdego i zawsze. Nie czekam przy komputerze aż dostanę wiadomość nie sprawdzam skrzynek raz na dwie godziny. Czasem odpowiadam hurtem z całego tygodnia a czasem odpowiadam minutę po tym jak przyjdzie mail. Jest to ciężkie, bo czasem przychodzi mail, w którym czytam „koleżanka mi obiecała, że mi pani pomoże a pani mi nie odpisała dwa dni trzeba było napisać ze nie chce mi pani pomóc„. Nie mogę Wam we wszystkim pomagać i co ważne dla mnie NIE CHCĘ. Jeżeli chcecie i potrzebujecie szybciej pomocy tu piszcie do Kwartalnika.

W chwilach kiedy kobieta ma małe dziecko to emocje jej są rożne, ale musicie wiedzieć, że te emocje wlewają się też we mnie i nadal tam są. Nie znikają. Wie o tym każdy, kto pomaga, wspiera i radzi. Nie jestem w stanie fizycznie, czasowo ani emocjonalnie każdej z was odpisać. Nie jestem w stanie tego robić od ręki, od razu. Nie wynika to z mojej złej woli, a z ludzkiej słabości, jaką w sobie nosze, tak jak każdy z nas. Uczę się codziennie dbać o siebie, o swoje ograniczenia we wsparciu, które mieć muszę i mieć będę. To się nie zmieni

Jestem teraz bardzo, bardzo zajęta Fundacją. Poświęcam jej tyle wolnego czasu ile mogę i mam. Jest powód, dla którego wybrałam taką drogę, jest powód, dla którego tworzę z dziewczynami z Kwartalnika fundację – samemu można wiele, ale nie wszystko, a ja mam czas i siły o ograniczonych możliwościach (absolutnie nie na wyczerpaniu). Jeżeli mam działać więcej niż tylko radzić i pisać, na blogu, jeżeli mam zbudować Fundację, która poniesie ten laktacyjny statek dalej i będzie działała dla Was to muszę, MUSZĘ zadbać o wsparcie dla siebie samej. Wiem, że wiele osób pisze na swoich stronach, że odpisuje na każdego maila, że zna każdą odpowiedź na każde pytanie. Ja taką supermenką nie jestem. Czasami – musicie to zrozumieć – nie potrzebujecie „mądrej głowy z internetu” – czasem potrzebujecie lekarza, doradcy, osoby na żywo. Nie znajdziecie we mnie wszystkowiedzącego kaznodziei laktacyjnego. Specjalistki od wszystkiego, od laktacji po BLW. Byłoby to zbyt pyszne z mojej strony jakbym napisała „We wszystkim Ci pomogę bo wiem wszystko i lepiej” – zaufajcie mi nie ma takich osób, które pomogą Wam zawsze i we wszystkim. A jak mówią, że tak jest to po prostu nie znają swoich ograniczeń. Mnie napędza pokora do tego czego jeszcze nie wiem. A nie wiem dużo. Chociaż dużo też wiem. Ale najważniejsze jest to że zdaję sobie sprawę ze swoich ograniczeń i wyzwań jakie nadal są przede mną. Bycie lepszym wsparciem dla Was to wyjątkowo mobilizujące wyzwanie. Dzięki waszemu wsparciu jest ono ogromnie satysfakcjonujące.

Jaki jest koszt udzielania przeze mnie wsparcia dla mnie?

Wysoki, ale mimo wszystko to, co robię niesie ze sobą ogrom radości, poczucie misji, zadowolenia i spełnienia. Oprócz bycia tu i teraz, oprócz odpisywania na wasze wiadomości robię coś więcej. Może teraz jeszcze tego nie widzicie. Niedługo mam nadzieję się uda. Dzisiaj proszę Was o wyrozumiałość i cierpliwość. Każdej z was i każdemu waszemu maluchowi życzę wszystkiego laktacyjnego na początku drogi mlecznej nawet, jeżeli nie możecie doczekać się, kiedy wam odpiszę na maila.