Ciągle się uczę – historia Karoliny


Gdy moja córa ssie i jest niespokojna wpadam w panikę. Ma 15 tygodni i jak pewnie większości dzieci zdarza jej się jeść z przerwami, dostawiać z krzykiem, przerywać z płaczem i tak dalej. Ale w jej krótkim jeszcze życiu był czas, kiedy ten niepokój był wyraźnie inny, widzę to dopiero teraz.

Opieka nad Młodą od początku była dla mnie wyzwaniem. Najpierw brak pokarmu i ciągły krzyk. Wiedziałam, że jest głodna, ale dokarmić jej nie chciałam. Dałam się namówić na kapturki, które towarzyszyły nam przez pierwsze 10 tygodni wspólnej laktacyjnej drogi. Do domu przywiozłam marudnego, wymagającego ciągłej uwagi malucha. Płacz towarzyszył nam dość często, ale przy piersi udawało nam się zyskać dłuższe chwile spokoju. Mimo początkowych trudności Młoda ładnie przybierała, a ja cieszyłam się, że mogę ją karmić. Czas mijał, chodziłyśmy na spacery, karmiłyśmy się w parku, fajnie było. Ale coraz częściej zdarzały się niespokojne noce, dziwne krzyki i przerywane płaczem karmienia. Miałam wrażenie, że z dnia na dzień karmienia stają się coraz bardziej uciążliwe i mniej przyjemne. A jednocześnie czułam jak bardzo córka ich potrzebuje. W chwilach płaczu dostawiona do piersi zaciskała mocno powieki i szybko ssała, tak jakby chciała szybko zasnąć i odciąć się od czegoś, co ją drażniło.

Myślałam, że to skoki, a może, że jest HNB, chodziłam od lekarza do lekarza, wydawało się, że wszystko jest w porządku.

Aż w końcu przyszedł TEN dzień. Po ciężkiej nocy, pełnej wybudzania, krzyków i braku ukojenia przy piersi obie wstałyśmy strasznie zmęczone. Młoda przystawiona do piersi ssała krótko i odrywała się z okropnym płaczem. Wracała i w kółko to samo. Szczególnie źle reagowała na lewą pierś, nie mogłam nią jej nakarmić. Gdy karmiłam ją rano zobaczyłam, że w uchu ma sporo wydzieliny. Strasznej, takiej krwistej. Od razu zabrałam ją do pediatry, dostałyśmy skierowanie do szpitala.

Tam okazało się, że moja Malutka ma zapalenie ucha. Zapalenie, które rozwijało się jakiś czas, aż doszło do pęknięcia błony bębenkowej. Chorobę spowodowały 2 bakterie, którymi zaraziła się prawdopodobnie na oddziale noworodkowym…

Nie wiem, czy kiedyś bolało Cię ucho, ja niestety pamiętam, jaki to ból. Do tej pory nie mogę sobie wybaczyć, że zbagatelizowałam ten jej niepokój. Że uwierzyłam pediatrze, że niespokojne dziecko i łuszczący się płatek ucha to z pewnością alergia, że przed szczepieniem nie przypilnowałam sprawdzenia uszu, a niepokój dziecka został zdiagnozowany jako „wynikający z problemów z napięciem mięśniowym”. Przecież chora nie była – nie było gorączki…

Gdy byłyśmy w szpitalu miałam czas na przemyślenia. Wiedziałam, że karmienie było dla niej najlepszym lekarstwem. Ale wiedziałam też, że był czas, kiedy sprawiało jej ból, a jednak tak bardzo go potrzebowała. Teraz wiem, że chęć ssania z prawej piersi nie była jej „widzimisię”, tylko wynikała z bólu. Do dziś (a od wyjścia ze szpitala minęły 4 tygodnie) mam pamiątkę – piersi są nadal mocno asymetryczne 😉

Dziś w nocy znów było niespokojnie. Może to pełnia, a może skok? Może jednak coś ją boli? Może jest jej za gorąco/za zimno/ma niewygodnego pajaca/może coś jej się przeszkadza… Pierś – uspokajacz spełnia swoje zadanie, choć zdarzają się dni, kiedy nawet ona nie wystarcza. Chciałabym umieć odczytywać te najmniejsze, subtelne sygnały, jakie daje mi moje dziecko. Ciągle się tego uczę i stale mam nadzieję, że nasze kolejne „niepokoje” będą miały inne, mniej poważne powody 🙂

 

Karolino – dziękuję za Twoją opowieść!

baner akcja

Nazywam się Agata. Hafija.pl to najlepszy mainstreamowy blog o rodzicielstwie bliskości i karmieniu piersią.

3 komentarze

  • Iza
    24 października 2016 at 20:46

    Biedna Mała. Przykre, że to jest dość częsty powód problemów z dostawianiem/karmieniem a lekarze nie biorą tego pod uwagę

  • Karolina
    24 października 2016 at 21:09

    Po przeczytaniu bardzo sie zaniepokoiłam bo moja córcia 4,5 miesiaca też odrywa sie od lewj piersi i krzyczy, lapie się wtedy za lewe uszko i tak jakby je drapie. Do tej pory tlumaczylam to skokiem ale teraz się przestraszylam…. czy to może byc zapalenie ucha??? Nie krzyczy za kazdym razem tylko czasami…..

  • mati
    25 października 2016 at 15:50

    Nie ty jedna słuchałaś lekarza, a on ciebie nie. Przez 5 dni walczyliśmy zbijając gorączkę powyżej 40C, wmówiono nam, że to wirus. A potem biegiem do szpitala,bo Crp 220, w tle sepsa. To infekcja bakteryjna, zapalenie nerek. 7 dni na szpitalnym dziecięcym łóżku we dwie. W brzuchu 2 dziecko. Kolejny tydzień leczenia w domu. Kontrole, prywatne badania dla pewności. A wystarczyło badanie moczu za 6 zl, czy tez krwi na crp-też koszt znikomy w stosunku do leczenia i badań, o naszym cierpieniu trudno pisać. Ale na zdrowym dziecku nie zarobi szpital ani poradnia. Taki system funduje nam państwo. W szpitalu w parę minut w necie znalazłam info o crp, ale lekarz w przychodni nie powiedział, bo należało by wypisać skierowanie na koszt przychodni. Współczuję każdej mamie polującej na mocz, muszę to robić co tydzień.
    A wystarczyło wydać 6 zl. Nie ufam lekarzom, mam żal do siebie, bo córka lapala się za krocze, pytalam lekarzy, czułam niepokój, ale oni to ignorowali, bo dzieci tak mają.
    Piszę, by ostrzec matki, przed diagnozami bez badań. Nie zawsze wirus wywołuje gorączkę, po co dziecko ma cierpieć 5 dni, jeśli proste badania dadzą odpowiedź. Czasem są infekcje bakteryjne i trzeba natychmiast podać antybiotyk. Drugie dziecko szczęśliwie rośnie w brzuchu.

skomentuj

Gdzie będę niebawem

  1. WARSZAWA | Karmienie piersią od A do Z z Hafiją!

    Październik 24 @ 10:00 - 12:00
  2. WARSZAWA | Odstawienie od piersi z Hafiją!

    Październik 24 @ 12:30 - 14:30
  3. Hafija w Giżycku – Laktacja od A do Z

    Październik 25 @ 18:00 - 20:00
  4. OLSZTYN | Spotkanie z ekspertem – Hafija Agata Aleksandrowicz

    Listopad 14 @ 12:00 - 16:30

Pobierz darmowy e-book